مىگويم رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ تَوَفَّنا مُسْلِمِينَ . احترام سحره به حق اين نكته ساحران به فرعون جبار و طاغوت و متكبر قابل غور و بررسى است : قسم به خالق ما هرگز ترا در برابر دلايل روشنى ( كه بر وجود و قدرت خداوند جهان ) براى ما رسيد اختيار نخواهيم كرد ( باطل را بر حق ترجيح نخواهيم داد ) هر كارى مىخواهى انجام بده . چه ايمانى و چه جرئتى ! اگر اين مطالب در قرآن نمىبود هرگز باور نمىكردم ، من نمىدانم در ميان جمعيت انبوه بنى اسرائيل كه بعضى ادعا كرده شش صد هزار در مصر بوده‌اند كه موسى آنان را از اسارت و غلامى و عذاب و قتل نجات داد و سالها مورد توجه و تربيت موسى و هارون بود و تورات براى آنان نازل شد ، چند تن پيدا مىشوند كه در كمال ايمان و مقاومت بر حق مانند اين جادوگران قبطى ( يا از قوم ديگر ) كه تازه ايمان آوردند ، برسند ببين ؛ تفاوت ره از كجاست تا به كجا . خواننده عزيز ! ترا به خدا با انصاف قضاوت كن اين ساحران كه تعداد آن را تفصيلا نمىدانم ؛ ولى اجمالا زياد بوده‌اند چون فرعون دستور جمع آورى همه ساحران دانا را قبلا صادر كرده بود ( اعراف 112 يونس 79 ) و تمام آرزوى آنان در حال كفر اين بود كه از فرعون قول مزد مالى را در فرض پيروزى بر موسى از خزانه دولت بگيرند و طبع مزدور مزد خواهى است ( اعراف 113 ) . پس از ظاهر شدن حقانيت موسى چه روحيه عالى پيدا كردند كه هم‌چون طفل يك شبه ره صدساله برود ! ! . آيا ساحران اين فرهنگ را به همين زودى از حضرت موسى آموختند يا از عقل و فطرت خود بهره بردند واقعا اين دگر گونى عقلى و روحانى كم نظير است و بايد اعتراف شود كه ايمان واقعى معجزه گر است و اگر طبق تهديد فرعون اينان كشته شده باشند از كسانى هستند كه بدون يك ركعت نماز به بهشت رفته‌اند .